Truus Isendoorn, orgel

Je bent zeer breed inzetbaar bij het HBG: continuo spelen – op orgel, klavecimbel en desnoods piano – zingen, groepsrepetities leiden, dirigeren… Wat zijn je toekomstwensen: met alles doorgaan, kiezen voor minder variatie, of nog iets erbij?

In de volgorde van de vragen: ja, nee, ja. De laatste "ja" is een uitleg /lezing/ behandeling van delen uit het Weihnachts Oratorium van Bach, met muziekvoorbeelden, op een gemeentemiddag van de Nieuwe Badkapel. Heb ik nooit eerder gedaan.

Als continuospeler heb je meer vrijheid – en verantwoordelijkheid – dan een gewoon orkestlid. Wat zijn hierbij voor jou de "leukste dingen voor de mens"?

Noem het vrijheid in gebondenheid. Gedisciplineerd de baslijn volgen en de juiste akkoorden daarbij invullen. Concentratie ook, luisteren naar alles en iedereen, heeft een koorstem eventjes wat hulp nodig, of is een solist de draad kwijt, dan kan ik bijspringen.

Overigens speel ik geen twee keer hetzelfde, tussennootjes, versieringen, wijde, nauwe ligging of een andere omkering... ik kan aardig wat improviseren... Leuke dingen voor de mens? Als er zo goed samen gemusiceerd wordt, met de nadruk op samen, dat een uitvoering als vanzelf lijkt te gaan. Ik noem dat wel eens een soort fluïdum.

Er was eens een meisje in Utrecht,
dat kwam op een dag in Den Haag t'recht,
van huis uit jurist,
speelt zij nu orgelkist
en doet zo aan de noten van Bach recht.

Je hebt aan honderden uitvoeringen van het HBG meegewerkt. Noem eens enkele dingen die je nooit zal vergeten.

Eén blunder wil ik wel kwijt: Mattheus Passie van ons aller JSB in de Maartenskerk in Zaltbommel, direct na de uitvoering in Parijs. In de pauze raadde Jaap Hillen mij aan lekker veel te doen bij de grote koren. Prima, alles uit bij "Herr, wir haben gedacht", en huppekee spelen maar: groot, vet akkoord knalde door de kerk, terwijl het gehoor op dat moment nog vol aandacht was voor de evangelist in de aanloop naar dit koor... Ik ben subiet onder het orgel gedoken, orkestleden zaten te hikken van het lachen, na afloop direct weggeraced, me niet meer laten zien. De volgende dag telefoon, Jaap: "Waar was je nou gisterenavond, ik heb je niet meer gezien?" "Nou Jaap, eh, eh, zo en zo..." Antwoord: "Werkelijk? Niets van gehoord!"

lees verder     terug